„Co ja bym zrobił, gdybym sądził, że sztuka nie wpływa na życie? Pewnie bym barany pasał… A może strzeliłbym sobie w łeb? Gdybym wierzył tylko w to, co w człowieku najgorsze? Ale przecież w tym człowieku jest również i to, co najlepsze. Gdybym nie miał nadziei? To rzeczywiście – żabki hodować, krowy pasać… Wierzę, że jest coś, co nam czasem pomaga przetrwać, pomaga zrozumieć drugiego człowieka. Co nas pociesza, daje nam chwilę refleksji… Tym czymś bywa też i sztuka.”
III Symfonia jest kolejną, po Święcie wiosny Igora Strawińskiego i Koda (a tribute) do muzyki Krzysztofa Komedy, twórczą interpretacją relacji muzyki i tańca. Kompozycja Henryka Mikołaja Góreckiego powstała w 1976 roku i stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych dzieł kompozytora. Symfonia składa się z trzech części i zgodnie z intencją twórcy utwór jest prezentowany w całości. Krzysztof Penderecki nazwał dzieło Góreckiego „muzyką najszczerszą z możliwych”
.
Wyróżnienie w Konkursie na utwór choreograficzny do muzyki kompozytora polskiego
„Nie umiem opisywać niuansów ruchu, nie dostałem też od Matki Natury jakiegoś specjalnego daru czytania teatru tańca, ale poruszyła mnie ta ascetyczna opowieść o człowieku i jego zmaganiach z losem. Była czytelna i komunikatywna, przez co również – poruszająca, co w świecie tańca nie zdarza się często. Polecam ją Wam bardzo serdecznie.”
„III Symfonia Orlika jest dotkliwa, ale nie za sprawą samej muzyki, w której drganiach sacrum ściera się z profanum. To taniec performera intensyfikuje jej siłę.”
„Przeważnie kontemplacyjna, minimalistyczna, operująca repetycjami, symbolami czy też skojarzeniami choreografia doskonale korespondowała z muzyką i światłem, tworząc spójną, niezwykle poruszającą całość.”
„III Symfonia w tanecznym opracowaniu ujmuje szczerością przekazu przy użyciu minimalnych, subtelnych środków. Z choreograficznych szkiców (…) wyłania się obraz ludzkiego ciała, które jest wrażliwe, kruche, szybko się męczy, a jednocześnie tkwią w nim niesamowite pokłady siły i zdolność do samouzdrawiania.”
interpretacja: Janusz Orlik ·
muzyka: Henryk Mikołaj Górecki, III Symfonia „Symfonia pieśni żałosnych” na sopran solo i orkiestrę op. 36 ·
reżyseria światła: Janusz Orlik, Grzegorz Polak ·
produkcja: Janusz Orlik, Centrum Kultury w Lublinie / Przestrzenie Sztuki. Taniec ·
wsparcie rezydencyjne: Materia w Łodzi
III Symfonię dedykuję mojej mamie i mojemu Michałowi.